ผู้เขียน: Donnell

ย่าน Pigalle

ผีต่างแดน บ้านผีสิงบนถนน AVENUE FROCHOT ย่าน Pigalle

ย่าน Pigalle สุดหลอน

ย่าน Pigalle ถนน avenue Frochot ทอดยาวโดยมีบ้านวิลล่าขนาบข้างในย่าน Pigalle ซึ่งอยู่ตรง

ตีนเขามงมาร์ต และ เพียงแค่ไม่กี่ก้าวจากโรงละครคาบาเร่ต์มูแลงรูจ เราขอแนะนำให้เพื่อนๆ ไป

เดินเล่น และ ตรงเข้าไปที่ถนนสายนี้จนเจอบ้านหลังแรกที่กล่าวขานกันว่ามีสิ่งลี้ลับอาศัยอยู่ เพื่อน

บ้านในละแวกนี้ต่างเล่ากันเป็นเสียงเดียวกันว่ามักจะได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินไปมาขณะที่ไม่มีคนอยู่

บ้าน นั่นอาจจะมาจากเหตุการโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นในบ้านหลังนี้ ซึ่งลือกันว่าเจ้าของบ้านถูก

ฆาตกรรมอย่างโหดร้าย…

ผู้หญิงลึกลับ ในห้องน้ำ

ผู้หญิงลึกลับในห้องน้ำ เมืองซาวานนาห์ รัฐจอร์เจีย

ผู้หญิงลึกลับ ในห้องน้ำ

ผู้หญิงลึกลับ ในห้องน้ำ เรื่องเริ่มจากเมื่อหลายปีก่อนตอนที่ฉันเดินทางไปยังเมืองซาวานนาห์ รัฐ

จอร์เจีย ฉันก็ได้เข้าไปทานอาหารที่ร้านชื่อ Olde Pink House ในขณะที่ฉันเข้าไปทำธุระในห้องน้ำ

ที่ชั้นบนของร้านนั้น ฉันก็เริ่มรู้สึกแปลก เมื่อมองไปที่กระจกตอนที่กำลังล้างมือ ฉันก็เห็นผู้หญิงคน

หนึ่งยืนอยู่ที่ด้านขวามือข้างหลังฉัน แต่นั่นก็เพียงแค่ชั่วเสี้ยววินาทีเท่านั้น ในคืนนั้นเอง ในขณะที่

ทัวร์ของเรากำลังขับรถผ่านร้านดังกล่าว ไกด์ก็ได้อธิบายว่า ที่นี่เคยเป็นแมนชั่นของชนชั้นสูงใน

สมัยศตวรรษที่ 18 ได้มีผู้หญิงคนหนึ่งแขวนคอตายในตู้เสื้อผ้า ซึ่งตอนนี้มันกลายเป็นห้องน้ำหญิง

ของร้านไปแล้ว…

ใครในห้องครัว

กลางดึก หมาหอนปรากฏร่างๆหนึ่ง …. ใครในห้องครัว !!!

ใครในห้องครัว

ใครในห้องครัว ในตอนที่ฉันอายุ 14 ฉันนั่งอยู่บนโซฟาที่บ้านแม่เพียงคนเดียวลำพังในตอนกลางคืน อยู่ๆ สุนัขของฉันก็เริ่มหอนโหยหวน ฉันก็เงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อปและสายตาก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินเข้าไปในห้องครัว นั่นมันไม่ใช่เงาแต่เป็นคนที่มีรูปร่างจริงๆ ฉันจึงคิดว่ามีใครแอบเข้ามาในบ้าน จึงรีบวิ่งออกไปที่ประตูหน้าในทันที

2 ปีต่อมา น้องชายของฉันพาเพื่อนมาที่บ้านและคืนนั้นเองเขาก็นอนหลับอยู่ที่โซฟา พอเช้าวันรุ่งขึ้น เขาก็ได้มาถามฉันว่า ทำไมฉันถึงเดินไปรอบๆ ห้องครัวตลอดทั้งคืน ฉันจึงตอบว่า …ฉันเปล่า!!…

ใครอยู่ในมุมห้อง

ใครที่มุมห้อง เรื่องสยองตอนฉันยังเด็ก

ใครอยู่ในมุมห้อง

ใครอยู่ในมุมห้อง ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งอาศัยอยู่ในบ้านหลังเก่ามากๆ ทุกๆครั้งที่ลูกชาย วัย1 ขวบ และลูกสาว วัย 2 ขวบ ของฉันขึ้นไปเล่นที่ชั้นบน เขาทั้งคู่จะหยุดเล่นและจ้องมองอย่างตั้งใจไปที่หัวมุมของบ้านโดยไม่พูดอะไร และฉันยังมีเพื่อนที่คนที่พาลูกสาววัย 2 ขวบมาที่บ้านหลังนี้ เธอก็หยุดและจ้องมองไปที่หัวมุมบ้านตรงนี้เช่นกัน !!?…

ผีโป๊กกะโหล้ง ผีขี้แกล้ง

ผีโป๊กกะโหล้ง ผีขี้แกล้ง เป็นอันตรายกับมนุษย์หรือไม่ !

ผีโป๊กกะโหล้ง ผีขี้แกล้ง

ผีโป๊กกะโหล้ง ผีขี้แกล้ง ที่พื้นฐานแล้ว ผีโป๊กกะโหล้งเป็นผีขี้แกล้ง ที่ชื่นชอบการแกล้งบังตามนุษย์ ในบางครั้งหากมีคนมาตะโกนเรียกกันในป่า ผีโป๊กกะโหล้งก็มักจะที่จะเลียนแบบเสียงตะโกนรับ หลอกคนที่ขานรับให้หลงทิศทางจากเป้าหมาย ทำให้ในสมัยก่อนการตะโกนเสียงดังในป่า เพื่อเป็นการป้องกันผีโป๊กกะโหล้งนั่นเอง

โดยอย่างไรก็ตาม ผีโป๊กกะโหล้งมักจะเข้าทำร้ายมนุษย์ต่อเมื่อผู้นั้น ทำร้ายสัตว์ ไล่ล่าเอาชีวิตคนอื่น ตัดไม้ทำลายรุกล้ำพื้นที่ป่า ซึ่งผีโป๊กกะโหล้งจะใช้โป๊กกะโหล้งคู่ใจเป็นอาวุธที่ใช้ทำการไล่ล่าเอาชีวิตของคนเหล่านั้น พร้อมร้องว่า “ปัก..กะโหล้ง ปัก..กะโหล้ง” โดยนอกจากนี้ ผีโป๊กกะโหล้งก็ยังเกลียดมนุษย์ที่ชอบทำพิเรนในป่า อยางเช่น ขึ้นไปขี่บนตอไม้แล้วสมมุติว่ากำลังขี่ช้างอยู่ หรือตัดไม้ขวางทางเดินในป่า เป็นต้น ซึ่งการกระทำเหล่านี้ อาจจะทำให้ผีโป๊กกะโหล้งโกรธจนเข้ามาทำร้ายได้เหมือนกัน…

ครูนาฏศิลป์ สยอง

ครูนาฏศิลป์ สยองโรงเรียนรัฐบาลชื่อดัง

ครูนาฏศิลป์ สยอง

ครูนาฏศิลป์ สยอง เรื่องแรกเป็นเรื่องในโรงเรียนรัฐบาลชื่อดังในกรุงเทพนี่เอง โดยนักเรียนส่วนใหญ่ในโรงเรียนจะเคยได้ยินเรื่องราวของ “ครูวิภา” ครูนาฏศิลป์ที่เคร่งครัด เข้มงวด ระเบียบต้อง

เป๊ะทุกอย่าง แถมยังเป็นครูที่มีชื่อเสียงในเรื่องของการร่ายรำเป็นอย่างมาก จนมีวันหนึ่งที่ครูป่วยหนักจนถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาล ด้วยความรับผิดชอบและรักในอาชีพ ครูจึงหนีออกมาจากโรง

พยาบาลเพื่อจะมาฝึกซ้อมเด็กในการแข่งขันรำไทย คืนนั้นเองอาการของครูทรุดลงทำให้ต้องไปเอายาที่ลืมไว้ในห้องนาฏศิลป์ แต่โชคไม่ดี และไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เช้าวันต่อมามีคนพบศพ

ของครูวิภาในห้องนั้นเวลาผ่านไปทางโรงเรียนต้องการทุบห้องนั้นทิ้ง แต่ทุกครั้งที่มีคนเข้าไปพยายามย้ายของจะมีเสียงดนตรีไทย และมีคนหรือผี มารำอยู่ในห้องนั้นทุกๆวัน จนช่างไม่กล้าเข้าไปย้ายของ ปัจจุบันห้องนาฏศิลป์ของครูวิภายังอยู่เหมือนเดิม…

ทองผาภูมิ ผีสาวสุดสยอง

อุทยานหลอน ทองผาภูมิ

ทองผาภูมิ ผีสาวสุดสยอง

ทองผาภูมิ ผีสาวสุดสยอง เรื่องราวก็คือ ฉันเคยไปอุทยานแห่งชาติทองผาภูมิช่วงหน้าหนาวค่ะไปกับเพื่อนผู้หญิงหนึ่งคน
ตั้งใจจะไปถ่ายภาพประกอบวิว ไปถึงก็ล่วงบ่ายสามโมงไปแล้ว ติดต่อเจ้าหน้าที่ได้พัก เป็นบ้านบนต้นไม้หลังเล็กมีห้องเล็กนิดเดียวนอนได้แค่สองคนอีกศอกเดียวศอกกว่า ก็ติดประตูห้องน้ำแล้ว และมีระเบียงหน้าห้องเล็ก ๆ พอให้ชมวิว แต่มีต้นไม้ขึ้น
บังพอสมควร บรรยากาศเงียบสงบ ไม่มีคนอื่นนอนเลย เงียบจนวังเวงๆ

ชมวิวกันไปสักพักเริ่มโพล้เพล้ จึงล็อคทางขึ้นกระท่อมแล้วเข้าห้องนอน เตียงนอนปูกับพื้นห่างจากประตูห้องไม่เกินเมตร เราล็อคห้องเรียบร้อย เพื่อนไม่ยอมอาบน้ำเพราะเพื่อนหนาว แถมฝนยังตกอีก เราเลยไปอาบน้ำเย็นจนขนลุก อาบไปกระโดดไป อาบเสร็จก้นั่งคุยกันเบาๆ สักพักได้ยินเสียงเหมือนคนเหยียบบันไดกระท่อมขึ้นมาแต่เสียงเงียบไปตอนถึงประตูทางขึ้นกระท่อม แต่ไม่มีเสียงเดินลงด้วย?

เรามองหน้าเพื่อนเพื่อนมองหน้าเรา ตั้งใจฟังเสียง แต่ไม่มีเสียงอะไรต่อ จะออกไปดูแต่ก็ไม่กล้า คนข้างล่างไม่น่าจะเปิดประตูทางขึ้น ๆ มาได้ เพราะประตูต้องเปิดจากด้านล่างแล้วดันขึ้น เหมือนเปิดฝ้าเพดาน แถมยังมีกลอนตัวใหญ่ล็อคจากด้านบน ไม่น่าจะเปิดขึ้นมาตามปกติได้ เรานั่งนิ่งฟังเสียงไปสักพักหนึ่ง ตอนแรกเดาว่าหรือเป็นเจ้าหน้าที่มาเดินดู แต่ทำไมมีแต่เสียงเดินขึ้น แต่ไม่มีเสียงเดินลง ผ่านไปพักใหญ่ยังไม่มีเสียงเดินลงหรือเสียงอะไรอีก

แต่ช่างเถอะเช็คประตูหน้าต่างให้เรียบร้อยแล้วปิดไฟนอนดีกว่า กะตื่นเช้าๆ ไปสูดอากาศ เรานอนด้านติดห้องน้ำ ส่วนเพื่อนนอนด้านขวามือเรา หลับไปได้สักพัก ก็ไม่ทราบว่านานเท่าไหร่ อยู่ๆ เราลืมตาขึ้นมาเอง มองความมืดที่พอเห็นเงาลางๆ เห็นผู้หญิงผมยาวสีดำ ใส่ชุดผ้ายืดนุ่มๆ แต่ไม่รัดรูปนะ เป็นชุดพอดีตัว เหมือนกางเกงวอร์มผ้ายืดสีขาวกับเสื้อยืดสีขาวแขนยาวรัดข้อมือ
สูงโปร่ง แต่สีขาวของเสื้อดูมอ ๆ เก่า ๆ หมอง ๆ หน่อย เดินข้ามเราทางปลายเท้า เพื่อไปเข้าห้องน้ำ ประตูห้องน้ำเปิด และปิด และมีเสียงเปิดก๊อกน้ำ เรานึกว่าเพื่อนลุกไปเข้าห้องน้ำ

ก็ไม่ได้อะไร ตะแคงตัวไปทางขวาเพื่อนอนต่อ แต่ภาพที่เห็นก็คือ เพื่อนเรายังนอนอยู่ ทางขวาเหมือนเดิมนี่หว่า และเสียงใช้น้ำในห้องน้ำก็ยังดังอยู่ พูดแล้วขนลุก ตอนแรกว่าจะปลุกเพื่อน แต่ก็อย่าดีกว่า บรรยากาศเหมือนเรากับจะเรียกอะไรดี กำลังใช้ห้องร่วมกันอยู่ ถ้าลุกขึ้นมาคุยกันแล้ว เค้าจะออกจากห้องน้ำมาร่วมวงรึเปล่าไม่รู้ เลยนอนๆ ไปดีกว่า เช้าค่อยว่ากันคิดแล้วก็หลับไปเลย
เช้ามาถามเพื่อน เพื่อนบอกได้ยินเหมือนกัน นึกว่าเป็นเราไปเข้าห้องน้ำเหมือนกัน

แต่พอหันมาเห็นเรานอนอยู่เลยรู้แต่ไม่พูดอะไร กะมาคุยกันตอนเช้าเหมือนกัน ใครจะไปพักที่กระท่อม อย่าลืมมาเล่าสู่กันฟังต่อนะถ้าเจออะไร แต่ในความรู้สึกของเรา เหมือนในใจมันรู้สึกว่า คงเป็นคนที่เคยมาพักที่นี่แล้วมีเหตุอะไรเกิดขึ้นจนไม่ได้กลับบ้าน
แต่วิญญาณก็ยังคงวนเวียนอยู่ เลยมาปรากฎให้รับรู้ เช้าก็เลยอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้เค้าไป ขอให้ไปสู่สุคติในเร็ววัน มีโชครุ่งเรือง นะเพื่อน ก่อนกลับไปก็แวะไปถามเจ้าหน้าที่ว่าที่บ้านหลังนี้

หรือที่นี่มีอะไรรึเปล่า เจ้าหน้าที่บอกว่าไม่มีอะไรค่ะ เราไม่ว่าอะไรแต่ไม่ได้เล่า ให้เจ้าหน้าที่ฟังเช่นกันจริงๆ ดีใจเหมือนกันนะ เพราะเป็นประสบการณ์ตรงครั้งแรกกับวิญญาณ เกิดมาไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน และไม่ได้ฝันไปแน่ ๆ เพราะเพื่อนก็ตื่นและได้ยินเหมือนกัน แต่เพื่อนไม่ได้เห็นเหมือนเราแค่ได้ยินเสียงคนใช้ห้องน้ำและมองมายังเห็นเรายังนอนอยู่

แต่ปรากฎว่าพอหลับกันไปอีกครั้ง เพื่อนกลับฝันถึงผู้หญิงคนเดียวกัน ที่มีลักษณะเดียวกันกับที่เราเห็น เลยเหมือนเค้ามาหาเพื่อนในฝันแบบไม่ค่อยประสงค์ดีเท่าไหร่นัก ยืนอยู่ที่ปลายเตียงแต่ ห้องกลับเป็น ห้องที่ใหญ่กว่าห้องที่เราอยู่ และดูดีกว่า ในห้องที่เพื่อนฝันมีรูปหลวงปู่ครูบาอาจารย์ ของพวกเรา วางอยู่ด้านติดหน้าต่างเพื่อนเลยกระโดดคว้ารูปครูบาอาจารย์มาถือไว้ ผู้หญิงคนนั้นก็ได้หายไป…

หญิงชุดขาวสยองขวัญ

หญิงชุดขาว คณะมนุษยศาสตร์

หญิงชุดขาวสยองขวัญ

หญิงชุดขาวสยองขวัญ เธอชื่อป้าลูซี่ เป็นใครมาจากไหน ไม่มีใครรู้ รู้แต่ว่า เขาคอยห่วงใย ดูแลเราอยู่ไม่ห่าง โดยเฉพาะช่วงเวลารับน้องกัน พวกเราจะเจอป้าลูซี่ทุกครั้งไป บริเวณตึกคณะ

มนุษยศาสตร์ มช. จะมีเนินหญ้าที่เชื่อมระหว่างธารน้ำเล็กๆ และมีสะพานเดินข้ามได้ ซึ่งเป็นบริเวณใกล้กับสถานที่รับน้องของคณะ ซึ่งช่วงเวลาประมาณ 2 ทุ่ม เป็นช่วงสุดท้ายของการรับน้อง ก่อนที่

จะปล่อยกลับเข้าหอพัก ก็ได้มีนศ.ชายคนหนึ่งเกิดไม่สบาย เป็นหอบ รุ่นพี่จึงพาไปยังห้องพยาบาล ที่อยู่บริเวณเนินหญ้า หลังจากที่ปล่อยนศ.หญิงกลับหอพักแล้ว ส่วนนศ.ชาย ก็อยู่รับน้องต่อจน

กระทั่งมีเสียงหมาหอนดังขึ้นเป็นระยะๆ หลายคนนั้นสงสัยแต่ไม่มีใครพูดอะไร จนกระทั่งงานรับน้องจบลง มีนศ.น้องใหม่คนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า เห็นผู้หญิงใส่ชุดขาว มายืนดูอยู่กิจกรรมรับน้องอยู่

นาน แต่ก็ไม่พูดอะไร เพราะคิดว่า คงเป็นอาจารย์ที่เดินมาดูแลความเรียบร้อย แต่บางคนก็บอกว่า รู้สึกเหมือนมีคนมาลูบหัว กระทั่งเหตุการณ์นี้ ได้คลายความสงสัยลง เมื่อรุ่นน้องที่อยู่ในห้อง

พยาบาล รับรู้เรื่องแบบนี้ หรือเรียกว่า มีจิตที่สัมผัสได้ ก็ทักขึ้นมาว่า “เมือคืนหนักเลยละซิ เขา (ผู้หญิงใส่ชุดขาว) เป็นห่วงกลัวเด็กๆ เกิดอันตราย เลยต้องมาดูแลไม่ห่าง”…

หลอนบนตึกเรียน

ผีบนตึกเรียน สยองจนขนลุก

หลอนบนตึกเรียน

หลอนบนตึกเรียน มันเป็นเรื่องราวที่นักเรียนเล่าต่อกันมา กับสิ่งที่ครูคนนึงได้เห็น ในวันนั้นครูคนนี้มาโรงเรียนเช้าเลยยังไม่ค่อยมีคนมากนัก พอเดินไปถึงตึกจึงมองขึ้นไป กลับเห็นคุณยายแก่ๆคนนึงใส่ชุดออกแนวจีนๆ ครูก็คิดในใจว่าเป็นผู้ปกครองของใคร? หรือมาหาใคร? จึงได้รีบเดินขึ้นตึก พอไปถึงชั้นกลับไม่พบคุณยายคนนั้นแล้วทั้งๆที่ทางขึ้นทางลงของตึกนี้มีอยู่ทางเดียว แค่คิดครูก็ขนลุกแล้วจึงได้ตัดสินใจหันหลังเพื่อที่จะเดินต่อ แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นยายคนนี้นั่งอยู่หน้าห้อง ครูจึงทำเป็นมองไม่เห็นและจะเดินเข้าห้องไป แต่ระหว่างที่เดินนั้น ยายกลับหันคอตามครูไปจนเลือดค่อยๆไหลออกมาจากคอ แล้วใบหน้าก็ยิ้มไปด้วย แล้วก็มีเสียงเอี๊ยดด!! ดังลั่นเหมือนเสียงกลอนประตู ครูจึงได้รีบวิ่งเข้าห้องและไม่หันกลับมาดู เหมือนเรื่องจะจบแล้วแต่พอตอนเย็นครูก็ได้ยินข่าวว่าแม่ของ ผอ. โรงเรียนตกบันไดคอหักเสียชีวิต แล้วเมื่อไปเห็นรูปก็ถึงกับช็อค เพราะคือคุณยายที่ครูเห็นตอนเช้า!!…

ตุ๊กตาผีสุดเฮี้ยน

Ruby the Haunted Doll

ตุ๊กตาผีสุดเฮี้ยน

ตุ๊กตาผีสุดเฮี้ยน ซึ่งตุ๊กตาผีตัวนี้ไม่เคยอยู่ในสถานที่เดิมเป็นระยะเวลานาน เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่เจ้าของเผลอมันก็มีอันที่จะต้องไปโผล่ที่ห้องอื่นของบ้านตลอดเวลา ซึ่งนอกจากนี้เมื่อเจ้าของหยิบตุ๊กตาผีตัวนี้ขึ้นมาก็จะเกิดความรู้สึกคลื่นไส้อย่างบอกไม่ถูก ตุ๊กตาผีตัวนี้มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานและได้รับการส่งต่อเปลี่ยนเจ้าของจากรุ่นสู่รุ่นมาอย่างมากมายแต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครเก็บมันเอาไว้ได้นานนักเพราะมันเฮี้ยน! จนทำให้ต้องขนลุกเกรียวกันเป็นแถว ในปัจจุบันมันได้ถูกนำมาเก็บรักษาเอาไว้อย่างถาวร ณ The Traveling Museum of the Paranormal and the Occult ซึ่งเปิดให้ผู้คนได้เข้าชมตุ๊กตาผี และหลายคนอ้างว่าสัมผัสได้ถึงความเศร้าจากตุ๊กตาตัวนี้ในขณะที่มันจ้องมองกลับมา

ตุ๊กตาผีสุดเฮี้ยน